در سال ۱۳۴۳ در خانوادهای مستضعف و باایمان در خطه خوزستان در شهرآبادان فرزندی به دنیا آمد که نامش را ناصر گذاشتند خانواده ایشان مدت ۴ سال بعد از تولد ایشان به روستای طالخونچه مهاجرت نمودند.
ناصر از کودکی بااخلاق نیکو و شایسته با مردم برخورد میکرد و در سن ۷ سالگی به دبستان رفت و دوره راهنمایی و دبیرستان را نیز در طالخونچه گذراند و تحصیلات خود را تا دوم دبیرستان ادامه داد.
او در انجمن اسلامی دبیرستان فعال بود و از اعضای فعال بسیج جوادالائمه (ع) طالخونچه نیز بود. ایشان در راهپیماییها و مجالس مذهبی و نمازجمعه شرکت میکرد.
ارتباط نزدیک و محبتآمیزی با دوستش رمضان علی عرب داشت و هر دو از سنگر مسجد تا مدرسه تا جبهه و از سنگر جبهه تا شهادت باهم بودند.
ایشان در عزیمت به جبهه از پدر عزیزشان و برادر گرامیشان اصغر همیشه سبقت میگرفتند. از خصوصیات ایشان علاقه زیاد به حضرت امام (ره) بود و از ایشان بهعنوان منجی ملت ایران یاد میکردند.
در عملیات بیتالمقدس با رمز علی بن ابیطالب (ع) در تاریخ ۱۶/۲/۶۱ شرکت نمود و دشمن را تا مرز بینالمللی به همراه سایر رزمندگان به عقب راندند، در پایان این مرحله از عملیات جهت استراحت به شهرک دارخویین رفتند و در مدت چند روزی که در آنجا بودند خودشان را برای مرحله نهایی عملیات بیتالمقدس آماده میکردند که این مرحله در تاریخ ۲۱/۲/۶۱ شروع گردید. ناصر با شجاعت وصفناپذیری به دشمن حمله میکرد تا اینکه در ۵ کیلومتری خونینشهر از ناحیه پا مجروح میشود که یکی از همسنگرانش پای او را پانسمان می کندو به او توصیه میکند به پشتجبهه برگردد؛ ولی ناصر اعتنایی بهپای مجروح نمیکند و دشمن را تعقیب میکند که در حین پیشروی گلولههایی به شکم او اصابت میکند و بر اساس گفته همرزمانش با فریاد یا مهدی، یا مهدی به درجه رفیع شهادت نائل میشود و به همراه دوست عزیز و صمیمی خود شهید عرب بر دوش مردم شهیدپرور طالخونچه از مسجد امیرالمؤمنین (ع) تا گلستان شهدا تشییع و به خاک سپرده میشود.
